Afscheid van de eerste kleuterleider

Toen Johan Segers (61) in 1985 in O.L.V.Waver afstudeerde als kleuterleider was hij, samen met 2 medestudenten, waarschijnlijk een van de eerste mannelijke kleuterleiders in Vlaanderen. Na een carrière van 41 jaar in de kleuterafdeling van basisschool De Merel gaat Johan op het einde van het schooljaar met pensioen. “In die 41 jaar is er veel veranderd, zowel bij de kinderen, bij de ouders als de algemene werkomgeving, maar ik zou het zeker opnieuw doen”, aldus Johan.

De eerste lichting kleuterleiders

“Ik heb heel mijn jeugd bij de Chiro geweest, ook als leider en daar ondervond ik dat ik graag met kinderen werkte. Maar om een hele dag met een krijtje voor het bord te staan, dat zag ik ook niet zitten, daarom mijn keuze voor de kleuters. Wij waren de eerste jongens tussen de meisjes in de kleuteropleiding in Waver, waar toen nog de nonnetjes de plak zwaaiden. Maar zuster Beatrijs had er zeker vrede mee”, vertelt Johan. “Bij klasbijeenkomsten, vele jaren later, hoorde ik wel dat sommige meisjes verliefd op ons waren.”

“Ik moet zeker een man hebben”

Na zijn afstuderen vond Johan dan ook onmiddellijk werk. “Ik kreeg een telefoontje van de toenmalige schooldirecteur Jan Gils met de woorden: ‘Ik moet zeker een man hebben’ omdat toen het onderwijspersoneel al flink vervrouwelijkte. Mijn sollicitatie bestond dan ook vooral uit een uitgebreide rondleiding in de school en een week later kreeg ik bevestiging dat ik in Hallaar kon starten. In de beginperiode stonden de mama’s aan het raam te kijken hoe ik met de kinderen in de klas bezig was. Dat was ook nog de periode dat de schoolfeesten met kaartavonden duurden tot een stuk in de nacht en ik pas om 4 u kon gaan slapen ”.

De meester was de baas

Johan heeft ook ondervonden dat in die 41 jaar veel is veranderd in de samenleving rond de school: “Vroeger was de meester de baas in de klas. Kinderen waren droog als ze naar school kwamen en gingen dikwijls in de namiddag nog slapen. Nu zitten kleuters ook al voor schermen en is het respect voor de job heel wat verminderd. Dat is volgens mij een reden waarom minder mannen voor het beroep kiezen, zelfs de uitgebreide verlofperiode doet er niet meer toe”. Het instapklasje heeft Johan nooit gedaan, maar voor de rest wel alle kleuterleeftijden met in het bijzonder toch vele jaren bij de 3-jarigen. “Begin september kunnen die gastjes nog niet veel, maar ze zijn nog zeer kneedbaar en tegen juni kan je al een hele vooruitgang zien. Je bent een God voor de kinderen en het geeft veel voldoening om ze op 10 maanden die vooruitgang te zien maken.”

Vergaderen was vroeger kort en krachtig to-the point

Met de kinderen werken vindt Johan nog altijd geweldig plezant, “maar de vele vergaderingen, werkgroepen en administratie, ik ben blij dat ik daar van af ben. Ik ben ook blij dat ik met een leuk klasje heb kunnen eindigen met toffe kindjes. Het laatste jaar is voorbij gevlogen, wat betekent dat het heel plezant was.” Het eerst wat Johan na zijn pensioendatum gaat doen, is op reis gaan: We gaan al zeker een cruise maken naar Noorwegen en de Amalfikust, en ook Afrika en de Canarische eilanden staan op mijn verlanglijstje.  En ik zal ook in mijn tuin kunnen werken op de momenten dat ik zelf wil”.  Aan zijn opvolger zou hij nog willen zeggen: Zie je je je beroep graag doet, dan volgt de rest vanzelf. De kinderen voelen dat ook”.